4. Είσαι ο και λέγεσαι! (Όλα τα κατά καιρούς προσωνύμια παρακαλώ)
Enlightened Child of Shurgotth (ECoS), Dark Lord of Shargoth, spaceboy, antilexikon, ο Αμερικανός χασάπης.

1. Ποια και πώς ήταν η πρώτη σου επαφή με την Πανσέληνο; (Μπόνους βαθμοί αν κάποιος καταφέρει να απαντήσει και για την τελευταία του επαφή)
Ήμουνα εκεί....
(Πω! Πω! Ακούγεται επικό... Ας το διορθώσω:)
Ήμουνα εκεί όταν ο Evil One έκοβε τα δάχτυλά του κάνοντας χαρτοκοπτική για το DTP του πρώτου τεύχους. Και, νομίζω, πρέπει να έχω στα χέρια μου ΤΟ ΠΡΩΤΟ τεύχος που δόθηκε ποτέ! Ναι! Και μάλιστα το δέσιμό του είναι μάπα και το οπισθόφυλλο η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ Καραγκιοζιά, με ένα λυκόπουλο να τρέχει στα χιόνια της ΑλάσκαΣ και την φοβερή ατάκα: «Πανσέληνος: για τους εκλεκτούς»! Ξεχνιούνται αυτά;
Πονάει για πάντα η πρώτη φορά.

 6. Ποιους ξέρεις από το περιοδικό, πώς τους γνώρισες και τι σχέση έχεις μαζί τους ως τώρα (όλα εδώ θα τα ομολογήσεις...);
Ααα! Εδώ θα μακρηγορήσω:
Είχα περάσει από μια δύσκολη δοκιμασία και το στομάχι μου χαροπάλευε ανάμεσα στους γύρους και στις σοκολάτες. Μετά από απανωτές αντιβιώσεις και χρεωστικά ομόλογα σε κάποιον γαστρεντερολόγο στη Γενεύη εβρέθην ως σιτίζομαι τακτικώς εις το εστιατόριον «Τα Αδέλφια» εις την όμορφη πρωτεύουσα της Ροδόπης. Καθώς λοιπόν απολάμβανα κρέας με πατάτες φούρνου και μελιτζανοσαλάτα (το στάνταρ μεσημεριανό της Πέμπτης) εις την πίσω αυλή του εστιατορίου (σκατά αυλή, πεζόδρομος που έβγαζε στο φονικό δισκοπωλείο του Γκαϋφίλια!) φορώντας μια φριχτή μοτοσυκλετάδικη μαύρη φανέλα και ένα φθαρμένο γκριζο-γκρίζο-γουοναμπή-μπλακ τζην, με πλησιάζει από το διπλανό τραπέζι ο Σασέριας (τότε λεγόταν Γιαρχούεν Βαν Φίαρ –ακσάν- αλλά μην του το θυμίσετε γιατί τραβάει φρίκες και θα τον τρέχουμε στο ίδρυμα πάλι...) και μου λέει το παλικάρι «μας είπε ο Σταύρος» (όπου Σταύρος=κριάρι=Chor Warrior= αρφ! αρφ! που κάναμε μαζί αγγλικά στη Νομική και έχει ωραία αδελφή -που μάλλον τώρα θα έχει παντρευτεί και ο Μεθόδιος σπάει πιάτα- και από σπόντα έπαιζε RPG και έγραψε και το πρώτο warrior=ένα μόνο αρφ! άρθρο στην Πανσέληνο) «ότι παίζεις RPG» (τι το ήθελα και του το είπα του Σταύρου;) «και εμείς εδώ στο δίπλα τραπέζι παίζουμε AD&D». Θα μου πείτε, σιγά τα ωά. Έλα μ’ντε όμως που τότε στην Κομοτηνή ήταν μεγάλη υπόθεση που έπαιζαν AD&D (το οποίο ακόμη από τότε το σιχαινόμουνα όπως και την TSR αλλά και πάλι ήταν μεγάλη υπόθεση μετά από 5 μήνες παρέα με κομμουνιστάς να μπορέσω να βρω RPGάδες σε μια χώρα ξεχασμένη από Θεό [Ε! ΟΧΙ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΡΕ ΝΙΚ!!!!ΝΙΚ!], πολιτεία και βάλε όλους τους Αλτσχαϊμερικούς μετά). Και φορούσε ο Σασέριας (τώρα Γρυψ αλλά μην του το πείτε γιατί θα πει «αψού»!) σακάκι και γραβάτα και πάμε στο τραπεζι (ακούγεται επικό λες και ήμαστε στο Buddha Restaurant στο Άμστερνταμ- ποιο τραπέζι πήγαμε δηλαδή, απλά τράβηξα λίγο πιο δίπλα την καρέκλα μου) και εάν τα ζούσα πάλι όλα αυτά σήμερα θα γελούσα μέχρι θανάτου, γιατί εκεί ήταν και ο Evil One με γραβάτα (!) και με χαίτη !!!!!!! Ουάω, ο Γλομψ με μαλλιά! Χα! Χα! Ο Γρυψ και ο Γλομψ! Σεφερλίδικη κρυάδα! Εκεί ήταν και ο Μεθόδιος και ο Μιχάλης ο Ταχυδρόμος, εποχιακοί παράγοντες αλλά πάντα αγαπητοί (και σπανίως αγαπημένοι μεταξύ τους!)
Ε, και μετά από μερικά χρόνια ο Σασέριας (που κανείς πια δεν θυμάται πώς λεγόταν τότε) μας επέβαλε με το ζόρι και τον Λουκούλιο...

Να ξέρετε, πάντως, ότι με Αυτόν-που-αλλάζει-ονόματα-και-παθαίνει-κρίσεις-όταν-τα-θυμάται (αψού!) ήμαστε για κάτι φεγγάρια κατά κάποιο τρόπο συγκάτοικοι με τον Θεόφιλο Σεχίδη, τον Χρήστο Στρατίδη και την κυρα Μαρία την καθαρίστρια. Και μετά συγκατοικήσαμε και με τον Evil One και άλλα γελοία υποκείμενα όπως ο Mistseeker (χρόνια συγκάτοικός μου και henchman του Evil One).
Φοβερή σαπουνόπερα! Έχεις παίξει το Soap;

5. Ποιος είναι ο ρόλος σου σε αυτό το περιοδικό (πλέον και επιτέλους);
Παίζω έναν κατατρεγμένο χαραμοφάη, σε ένα Ιψενικό τρίγωνο. Είναι ένας ρόλος που για πολλά χρόνια ποθούσα να αναλάβω και τώρα που μου δόθηκε η ευκαιρία να υπηρετήσω και πάλι την τέχνη θα διεκπεραιώσω με υπευθυνότητα το καθήκον μου στο σανίδι.

7. Κινέζικες παροιμίες: Αν μπορούσε να σε χαρακτηρίσει ένα alignment, ποιο θα ήταν; Αν το βιογραφικό σου στον χώρο των παιχνιδιών ρόλων ήταν μια παράγραφος, τί θα έλεγε;
Κινέζικη Παροιμία: «Φοβού τους Μογγόλους και δώρα φέροντες»
Alignment: LN.
Το βιογραφικό θα έλεγε: «Επόμενος;!!».

10. Ποιες θεωρείς ότι είναι οι κυριότερες συνεισφορές σου στη Πανσέληνο και στο χώρο των παιχνιδιών ρόλων κατ' επέκταση (!);
Για την Πανσέληνο δεν ξέρω.
Για τα παιχνίδια ρόλων ότι κράτησα τον Evil One σε φόρμα ως παίκτη, ότι κράτησα τον Evil One μακριά από άλλους κακόμοιρους DM, ότι σακάτεψα όλους τους PCs του Evil One και κάτι τελευταίο αλλά πολύ σοβαρό και πολύ ματαιόδοξο: πρέπει να είχα απ’ όσο ξέρω first one στην Ελλάδα, trademark (τύμπανα ρολλάρουν) την ιδέα να εισάγω την έννοια «μουσική υπόκρουση» σε παιχνίδι ρόλων. Συγκεκριμένα παίζαμε Realms σε ένα καθεδρικό ναό που στην κορυφή του σούβλιζαν NPCs και χορεύαν ζεϊμπεκιές ένα Χαματούλα Μπαατέζου και ο κακός μάγος Νέλικτ και πέταξα στο κασσετόφωνο (μόνο για τη μάχη!) τη «Νύχτα στο Φαλακρό Βουνό» του Μουζόρσκι! Απογειωθήκαμε! Περιττό να περιγράψω τι έγινε την πρώτη φορά που έκανα GM στο Star Wars! (ματαιόδοξο σχόλιο τέλος)

2. Μνημόνευσε τo χαρακτηριστικότερο για σένα και την Πανσέληνο περιστατικό κατά την παραγωγή ενός τεύχους (τα κουτσομπολιά θα βραβευθούν δεόντως).
Εεεε... Ψάξε στο Making of, όταν κατέβει το υλικό, στα σχόλια του Evil One για το «προδοτικό τεύχος». Απουσιάζαμε εντελώς! Αποτέλεσμα, κάποιος ανίδεος (ονόματα δε λέμε, κουτσομπολιά θα κάνουμε) έγραψε για δεύτερη φορά review για το Nephilim (τι ΑΛΛΟ να σας πω για να καταλάβετε ποιος είναι;)

16. Γιατί κάποιος αξίζει να ανοίξει ένα τεύχος της Πανσελήνου;
Γιατί θα αισθανθεί τη μεγαλύτερη ικανοποίηση κλείνοντάς το.

11. Τελικά γιατί ασχολείσαι και στο ελάχιστο με αυτή τη φυλλάδα;
Την αγαπάω και έχει πλάκα. Ακόμη και όταν λέω «το κόβω το ρημάδι» η Πανσέληνος ήταν και είναι που μου αναζωπυρώνει την αγάπη για τα RPG. Γιατί στην Πανσέληνο είναι οι φίλοι μου. Και οι υπόλοιποι ανώριμοι που δεν φοβόμαστε να κλειστούμε στον αφελή μικρόκοσμό μας επειδή αγαπάμε τις παιδιάστικες βλακείες που μας συγκίνησαν και μας δέσανε σε όμορφες στιγμές (Α, Ρε! Βενιζέλου και Θησέως γωνία η ζωή μας και Νικηταρά Πεντάλφα η μελαγχολία μας! )

15. Τι σημαίνουν για σένα αυτά τα παιχνίδια ρόλων τελικά; Γιατί το κάνεις και τι
θα έλεγες σε έναν που μόλις πάει να μπει στο χώρο;
Κοίτα ερώτηση 11 για το πρώτο.
Για το βήτα, θα του έλεγα «Να προσέχεις τους ιμπρεσάριους».

8. Σύστημα κανόνων και κόσμος με τις περισσότερες ώρες πτήσεις. Σύστημα και κόσμος στα οποία αρνούμαι κατηγορηματικά να αναφερθώ πολλώ δε να συμμετάσχώ.
Χε! Χε! 1- STAR WARS με d6, ένας Θεός ξέρει, 2-VAMPIRE «Η Αθήνα τη Νύχτα» μετράω μόνο τα κεριά που κάψαμε!, 3- PENDRAGON το αγαπημένο παιχνίδι, 4- CHILL τρομάρα μου! Για σύστημα μετράω και το d100 γιατί το ΕLRIC! το στοιχειώσαμε, έστω και σαν Αρντένια.
Σύστημα που μου τσάκισε τα ούμπαλα και το μισώ το d20 των AD&D. Ποτέ δεν το πήγα, ποτέ δεν με πήγε. Όσο για κόσμο, πέρα από κάποια καταπληκτικά session αρχικά στη Θεσσαλονίκη αλλά καμία σχέση με τον συγκεκριμένο κόσμο, καλύτερα να τα κακαρώσω πρώτα παρά να παίξω Waterdeep, Zendhil Keep και άλλα τέτοια. ΜΙΣΩ ΤΑ FORGOTTEN REALMS! Μόνο σε CRPG τα άντεξα και μιλάμε για τα παλιά-παλιά, με τα κουλά μπαρμπαδάκια που κάναν μπλι-μπλι!!! Μισώ τα Forgotten Realms. Το ξανάπα;

3. Δεν υπάρχει session που παίζω και να μην πω την εξής ατάκα...(Αν είναι να πει κανείς το μαγικό δίστιχο στα elven που μόνο αυτός και ο DM του καταλαβαίνει, ας γράψει και σύντομο ιστορικό).
«Πεθαίνεις»!
Άλλες συνηθισμένες επικές ατάκες:
«Όχι, ρε γαμώτο!...»,«Να ξαναρίξω το ζάρι;»,«Άει στο διάολο δεν παίζω άλλο»,«Τι θα παραγγείλουμε;», «Έλα μ’ντε». Και φυσκάαααα την προσευχή μας.

14. Δραστηριότητα στο χώρο των παιχνιδιών ρόλων το τελευτάιο καιρό - 04/03 (αυτές εδώ οι απαντήσεις δε πιάνονται) και μελλοντικά πλάνα. Παράπλευρες ασχολίες (Καρτοπαίχνιδα, μινιατούρες κλπ) δεκτές "at the DM's discretion" και μόνο.
Αγρανάπαυση. Μελλοντικά, να κλείσω όλα τα παλιά campaign (Star Wars, Vampire, Pendragon) και να ασχοληθώ με κάτι ωραίες περιπέτειες για d20 όπως «Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης». Και, βέβαια, σύντομα στην Πανσέληνο να «ανεβάσουμε» αυτό το καταραμένο παιχνίδι που δουλεύουμε 10 χρόνια τώρα, τα Χρονικά της Αρντένια (ανέμπνευστος προσωρινός τίτλος) και το πρώτο «Athens by Night» στην Ελλάδα που το ξεκινήσαμε... στην Κομοτηνή (σα να παίζεις Jerusalem by Night στην Βασόρα...)
Και τέλος αφού ξεμπερδέψουμε με όλα αυτά, να περάσουμε στο ascension και να μην ξαναπαίξουμε ΠΟΤΕ μας με ζάρια!
Έχεις παίξει το Soap;

12. Στον ελεύθερο μου χρόνο μου αρέσει να...
...κι εγώ είχα ευαίσθητα ούλα, αλλά...

9. Ποιο είναι το νόημα της ζωής; (Δε μπορούσα να μη το ρωτήσω αυτό - Απαντήσεις του στιλ '42' δε θα γίνονται δεκτές.)
Αν μπορούσα να δώσω απάντηση δεν θα καθόμουνα να απαντάω σε αυτές τις βλακείες...

13. Θέμα ελεύθερο (500 λέξεις και άνω - το χαρτί δεν κοστίζει τίποτα εδώ πέρα κύριοι)
Ναι, αλλά κοστίζουν τα ματάκια μας να διαβάζουμε 500 λέξεις!