4. Είσαι ο και λέγεσαι! (Όλα τα κατά καιρούς προσωνύμια παρακαλώ)
Γεώργιος γνωστός και ως Planar

1. Ποια και πώς ήταν η πρώτη σου επαφή με την Πανσέληνο; (Μπόνους βαθμοί αν κάποιος καταφέρει να απαντήσει και για την τελευταία του επαφή)
Games Fair 1996 αν δεν κάνω λάθος. Το πρώτο μου fair. Δεν τα φτιάχνουν πια όπως παλιά…Ο Sash ήταν dungeon master μου και ο προσηλυτισμός δούλεψε. 3 τεύχη πουλήθηκαν τότε στα μέλη του group μου

6. Ποιους ξέρεις από το περιοδικό, πώς τους γνώρισες και τι σχέση έχεις μαζί τους ως τώρα (όλα εδώ θα τα ομολογήσεις...);
Elvis One, Lukulius, Sash, Diafanos και αλλους…

5. Ποιος είναι ο ρόλος σου σε αυτό το περιοδικό (πλέον και επιτέλους);
Free lancer αρθρογράφος, παγιδοποιητης. Γράφουμε καμία μαλακία να περάσει η ώρα?

7. Κινέζικες παροιμίες: Αν μπορούσε να σε χαρακτηρίσει ένα alignment, ποιο θα ήταν; Αν το βιογραφικό σου στον χώρο των παιχνιδιών ρόλων ήταν μια παράγραφος, τί θα έλεγε;
True Neutral και μην με πείτε φωνάρα. Είμαι πολύ άναρχος για lawful και πολύ ψυχαναγκαστικός για chaotic. Όσο για το good…

10. Ποιες θεωρείς ότι είναι οι κυριότερες συνεισφορές σου στη Πανσέληνο και στο χώρο των παιχνιδιών ρόλων κατ' επέκταση (!);
Μου είπαν ότι έγραψα ένα ωραίο άρθρο για το Mage και που και που μου λενε ότι έφτιαξα ένα ωραίο χρονικό (πάλι για το Mage). Τους πίστεψα.

16. Γιατί κάποιος αξίζει να ανοίξει ένα τεύχος της Πανσελήνου;
Για τον χαβαλέ που περιέχει, την πικρία και τους στοχασμούς του Evil One.

11. Τελικά γιατί ασχολείσαι και στο ελάχιστο με αυτή τη φυλλάδα;
Γιατί αποπνέει μια ματαιότητα και έναν ρομαντισμό.

15. Τι σημαίνουν για σένα αυτά τα παιχνίδια ρόλων τελικά; Γιατί το κάνεις και τι
θα έλεγες σε έναν που μόλις πάει να μπει στο χώρο;
Είναι αυτό που ξέρω να κάνω καλά. Είναι ένας τρόπος να διοχετεύω την δημιουργικότητα μου. Είναι ένας τρόπος έκφρασης στην τελική.

Το στάδιο της εισαγωγής νέων παιχτών στο είδος το έχω αφήσει πίσω ανεπιστρεπτί. Δεν με αφορά στο ελάχιστο κανένας άλλος εκτός από τους λίγους ανθρώπους που θεωρώ ότι μοιράζονται την ίδια αντίληψη με μένα για τα RPG. Στο κάτω κάτω θεωρώ τον εαυτό μου ξεκομμένο από τις εξελίξεις και κατά συνέπεια από τον τρόπο που ο κόσμος αντιλαμβάνεται τα RPG σήμερα.

Δεν απολαμβάνω την απομόνωσή μου αλλά ούτε υποφέρω. Απλά υπάρχω αρμονικά μέσα στην φούσκα μου μαζί με τους συμπαίχτες μου και κάνουμε αυτό που μας εκφράζει.

8. Σύστημα κανόνων και κόσμος με τις περισσότερες ώρες πτήσεις. Σύστημα και κόσμος στα οποία αρνούμαι κατηγορηματικά να αναφερθώ πολλώ δε να συμμετάσχώ.
Dark sun
3Edition

14. Δραστηριότητα στο χώρο των παιχνιδιών ρόλων το τελευτάιο καιρό - 04/03 (αυτές εδώ οι απαντήσεις δε πιάνονται) και μελλοντικά πλάνα. Παράπλευρες ασχολίες (Καρτοπαίχνιδα, μινιατούρες κλπ) δεκτές "at the DM's discretion" και μόνο.
Μηδαμινή.

12. Στον ελεύθερο μου χρόνο μου αρέσει να...
…Τρέχω στα βουνά με τους φίλους μου τους χίπιδες

9. Ποιο είναι το νόημα της ζωής; (Δε μπορούσα να μη το ρωτήσω αυτό - Απαντήσεις του στιλ '42' δε θα γίνονται δεκτές.)
Νόημα με την έννοια του τελικού σκοπού, δεν υπάρχει. Το μόνο νόημα που αναγνωρίζω είναι στην ποιότητα της ύπαρξης και αυτό είναι κάτι προσωπικό. Για μένα αυτή κρύβεται στην ποιότητα των αναμνήσεων αφού «είμαστε ότι θυμόμαστε».
Αυτό το θέμα είναι και έμμονη ιδέα μου στα RPG. Η πραγματικότητα δεν ορίζεται από τα γεγονότα αλλά από τον τρόπο με τον οποίο ο παρατηρητής τα αντιλαμβάνεται και τα αποθηκεύει.

13. Θέμα ελεύθερο (500 λέξεις και άνω - το χαρτί δεν κοστίζει τίποτα εδώ πέρα κύριοι)
[…] People who dream when they sleep at night know of a special kind of happiness which the world of the days holds not, a placid ecstasy, and ease of heart, that are like honey in the tongue. They also know that the real glory of dreams lies in the atmosphere of unlimited freedom. It is not the freedom of the dictator, who enforces his own will on the world, but the freedom of the artist, who has no will, who is free of will. The pleasure of the true dreamer does not lie in the substance of the dream, but in this: that these things happen without interference from his side and altogether out of control. Great landscapes create themselves, long splendid views, rich and delicate colors, roads, houses, which he has never seen or heard of. Strangers appear as friends or enemies, although the persons who dreams has never done anything about them. The ideas of flight and pursuit are recurrent in dreams and are equally enrapturing, excellent and witty things are said by everybody. It is true that if remembered by daytime, they will fade and loose their sense because they belong to a different plane, but as soon as one who dreams lies down at night, the current is closed again and he remembers their excellence. […] It is when one begins to loose the consciousness of freedom, and when the idea of necessity enters the world at all, when there is hurry and strain anywhere, a letter to be written or a train to catch, when you have to go to work, to make the horses of the dream gallop or the rifle go off, that the dream is declining and turning into a nightmare, which belongs to the poorest and most vulgar class of dreams

Karen Blixen, Out of Africa